9، 8 ، 7 ، 6 ، 5 ، 4 ، 3 ، 2، 1، الان دیگه باید پا به این دنیای لعنتی بذاری .

از همون اول که پا تو این خاک دامن گیر میذاری گریه می کنی چون می دونی که یه دوئل سخت در پیش داری.

بد بختیت از همون روزای اول شروع  میشه و مبارزه ای نفس گیر با زندگی . یه مبارزه ناعادلانه و نابرابر . یه دوئل خیلی سخت که شمارش اون از همون اول شروع شده  و تو باید مواظب باشی چون این بازی قواعد خاص خودش رو داره.

این دوئل زیاد منصفانه نیست  چون تو نمی دونی که قراره از کدوم طرف بهت شلیک بشه .

یه وقتهایی می رسه که فکر می کنی پیروز میدان شدی اما نمی دونی اینا همش یه رکب هست فقط  برا خوش خیالی تو.

فقط برا اینکه فکر کنی تو این دنیا هم شادی هست . پیروزی الان سراغ تو آمده  و تو اون وقت همه چی رو از یاد می بری .از یاد می بری که چی باعث پیروزیت شده خودت یا یه دست غیبی آمده بود به کمکت .

این قدر از این پیروزی مجازی خوشحال می شی که یادت میره به همقطارات که هنوز دارن مبارزه می کنند و بعضی هاشون به زمین افتادن کمک کنی ، دستشون رو بگیری و از زمین بلندشون کنی.

اما همیشه در روی پاشنه تو نمی چرخه ، دوباره اما تو یه موقعیت دیگه تو باید آماده دوئل بشی اما معلوم نیست که این دفعه هم  مثل دفعات قبل دستهای غیبی به کمکت بیان یا نه ،پس هیچ وقت از پیروزیهات زیاد خوشحال نشو که همه رو فراموش کنی.

یه وقتهایی هم میرسه که این قدر از دست این دوئل خسته می شی که فقط دعا دعا میکنی که این دوئل نفس گیر تموم بشه و تیر خلاص رو بهت شلیک کنند تا دیگه راحت بشی . از دست این زندگی از دست این .....

مثل الان من که فقط منتظر تیر خلاصم و دنبال یه گوشه که راحت بشینم و به ادامه بازی فقط نگاه کنم و بیبینم تو چی جوری بازی می کنی .

هیچ وقت از اسلحت غافل نشو و نذار خالی بمونه خالی از فشنگ  امید.

این دوئل همیشه و همیشه ادامه داره تا کلانتر بیاد کلانتری با ستاره ای از نور.یه کلانتر تیز و چابک که عدالت برنامه کاریش هست و خدا دادستانش.

به امید اینکه این کلانتر زودتر بیاد اما تا اون موقع مواظب خودت باش رفیق.

راستی تا یادم نرفته یه توصیه کنم بهت همیشه تو دوئل مواظب حساس ترین عضوت باش تا یه وقت تیر بهش نخوره

خودت می دونی کجا رو می گم دیگه آره مواظب قلبت باش.